Uriah Heep: 'Ik moet er niet aan denken ooit te moeten stoppen'

De in 1969 opgerichte Britse rockband Uriah Heep weet niet van ophouden. Mick Box, gitarist van het eerste uur, wordt volgende zomer 70 jaar, maar zijn muziek houdt hem jong. Op 6 december is de groep voor de derde keer alweer te gast op een van hun favoriete podia in Nederland: Gebouw-T in Bergen op Zoom. 

Door Willem Jongeneelen

De haren zijn wat dunner, de buiken wat ronder. Natuurlijk hoeft een groep die ruim dertig miljoen platen verkocht eigenlijk niets meer te bewijzen. Het is een niet te stoppen passie voor muziek die ervoor zorgt dat Mick Box meer wil zijn dan lid van een groep met klassieke rockalbums als Very ‘eavy… Very ‘umble, Look At Yourself, Demons & Wizards, Wonderworld en Return To Fantasy,  en waarvan soms de songs Gypsy, Easy Livin’ en Return To Fantasy de arbeidsvitaminen halen. Hij heeft niet het oudste maar wel het mooiste beroep van de wereld. “Wat is er mooier dan van je hobby je beroep maken? En je komt nog eens ergens. Echt, ik heb dankzij mijn muziek heel veel van de wereld gezien en op de meest exotische plaatsen mogen optreden. We zijn apetrots op wat we bereikt hebben, maar de enige manier om in de muziek-business te overleven is vooruit blijven kijken.”

Feestnummers 

Uriah Heep leeft voort na vele bezettingsproblemen, een aantal door ziekte afgehaakte bandleden en een aantal rock ’n roll-doden. ,,Ik ben een aantal vrienden verloren onderweg. Desondanks heb ik een prachtig beroep en kun je, als je gezond blijft en het leuk blijft vinden wat je doet en zo gezond mogelijk leeft, dat blijkbaar ook lang volhouden. De muziekbusiness en de vele jonge mensen die ik ontmoet, die houden mijn geest jong. Ik ben gezond en beschik over een geweldige conditie. Heep is als band professioneel en gedisciplineerd. Wat niet wil zeggen dat we niet ook feestnummers zijn, op zijn tijd. Er is geen maximum leeftijd voor het spelen van rock ’n roll. Godzijdank niet. Muziek is muziek. Ik geniet ook van blues van mensen dik door de zeventig of zelfs tachtig zijn. Leeftijd mag nooit een criterium zijn om muziek te beoordelen.”

Gedroomde frontman

De band doet meer dan teren op oude roem. Ook de songs op hun laatste studioalbums Into The Wild (2011) en Outsider (2014) kunnen wedijveren met die uit hun hoogtijdagen. Ze werden door pers en fans goed ontvangen. Box: ,,De rockpers was mild gezind en roemt het gevarieerde geluid, waarin veel stijlen samenkomen. Typisch Heep en vergelijkbaar met hun beste werk uit de seventies en dat van collega’s Deep Purple ten tijde van Ian Gillan, zo las ik al.” De Engelse pers schreef zelfs dat Bernie Shaw zich ontpopte als de definitieve stem van Uriah Heep. Dat laatste is uiteraard vreemd om te zeggen over een zanger die al sinds 1986 bij de groep actief is. Box: ,,Veel mensen beschouwen de overleden David Byron nog altijd als een legende. Shaw is echter een completere zanger. Hij vertolkt niet alleen de tracks uit de periode Byron fantastisch, hij bezit ook een geweldig eigen geluid en is voor een rockband een gedroomde frontman. Onze muziek is nooit eendimensionaal geweest. We maken classic hardrock, maar we hebben ook symfonische, agressieve en akoestische stukken. Ook de teksten zijn serieuzer geworden, natuurlijk. We zijn niet blind voor wat er rond ons in de wereld gebeurd. Juist omdat we ouder worden, moeten we net als ieder ander leren omgaan met tegenslagen, verlies en frustraties.”

Tracks in plaats van albums

Uriah Heep zal in Gebouw-T ongetwijfeld een set neerzetten met een balans tussen de vier decennia van hun bestaan, ondanks het feit dat de band vroeger veel meer albums verkocht dan in de huidige tijd. Box: ,,De tijden zijn enorm veranderd sinds het begin van de jaren zeventig. Dankzij internet is alles direct bereikbaar. Veel dingen komen recht in je smoel binnen. Het is allemaal minder romantisch. Muziek schijnt gratis geworden te zijn. Wat nog erger is, mensen downloaden vaak alleen tracks in plaats van hele albums. De songs vormen bij veel bands samen een geheel. De op het eerste gehoor minder gemakkelijke nummers krijgen niet eens de kans meer om te groeien. Dat is doodzonde.”

Fanclub

Box wil niet te veel zeuren. Hij heeft ook de gouden jaren meegemaakt. ,,Wij hebben destijds nog 30 miljoen albums kunnen verkopen. Bovendien heeft het internet ook veel voordelen. Kijk naar de nieuwsvoorziening. Onze ‘fanclub’ op internet, gerund overigens door onze Nederlandse vriend Louis Rentrop uit Bergen op Zoom, is enorm groot. Sneller dan via het net kan nieuws niet bij de fans terecht komen. We hebben een geweldige band met Nederland, waar we in 1976al eens op het grote Pinkpop Festival mochten spelen. We worden er nog altijd warm onthaald. Als ik de eerste rijen van het publiek overzie tijdens de concerten, dan zie ik steeds veel oude bekenden, vrienden van de band. Dat doet goed. Daarom moet ik er niet aan denken ooit te stoppen.”

Meer informatie over het concert vind je hier. Er zijn nog tickets verkrijgbaar!