Tangarine: Een minuut DWDD veranderde alles

Het duo Tangarine bestaat uit de eeneiige tweeling Arnout en Sander Brinks uit Assen. Nadat ze een jaar lang als huisband van De Wereld Draait Door fungeerden braken ze landelijk door. In 2014 waren ze al eens akoestisch te gast in Gebouw-T op het singer-songwriter festival PUUR, dit keer komen ze met hun volledige band.

Door Willem Jongeneelen

Ze zien er hetzelfde uit en denken en doen ook vrijwel alles hetzelfde. De eerste 28 jaar van hun leven waren ze ook altijd samen. Sinds twee jaar niet meer; ze zijn allebei getrouwd. Arnout Brinks: ,,Maar ver wonen we niet uit elkaar. Mijn broer woont één straat verderop in Assen. We lopen zo naar elkaar toe.”

Vol voor de muziek

Ze zijn allebei tweeëndertig jaar nu. Een paar jaar geleden besloten ze beiden vol voor de muziek te gaan. Arnout: ,,Sander werkte in een ziekenhuis, ik in een supermarkt. We raakten ongeveer gelijktijdig werkloos, vroegen een uitkering aan en gingen na een jaar in de bank hangen en films kijken intensiever muziek maken.” Popmuziek vormde geen logisch onderdeel van hun jeugd. De in 1983 in Lelystad geboren tweeling groeide op in een Christelijke omgeving. ,,Er waren niet veel platen of cd’s in huis, zeker niet met hedendaagse muziek. Ook het volgen van muzieklessen lag niet voor de hand. Mijn ouders leefden anders. Ma speelde wel saxofoon, in fanfares. Ik ben opgevoed door mijn moeder en stiefvader. Mijn ouders zijn gescheiden toen wij twee jaar waren. Er waren in het begin nog een tijd bezoekregelingen, maar mijn pa, bij wie er wel vaak een gitaar in de buurt was, is daarna achttien jaar uit beeld verdwenen. Nu hebben we weer contact. Het is vreemd iemand opnieuw te leren kennen die qua karakter zo verschrikkelijk veel op je lijkt.”

Openstaande rekening

Sander was degene die met gitaarspelen begon, Arnout schreef de eerste teksten. Ze waren toen dertien jaar. ,,Het is wel bijzonder hoe we aan onze gitaar kwamen. Toen ma hertrouwde, kregen we er veel broers en zussen bij. Een broer werkte in een café en een klant kon zijn openstaande rekeningen niet betalen. Hij betaalde die af met een akoestische gitaar. Die kregen wij vervolgens.” Inmiddels maken beide broers muziek en schrijven ze ook allebei teksten. Na eerst met vrienden folk en bluegrass gemaakt te hebben op het album A Mystery That Binds Us, Still, uitgebracht onder de naam Tangarine & Friends, is de muziek richting pop opgeschoven. De songs op het in 2013 verschenen album Seek & Sigh stonden in het teken van het opgroeien in die Christelijke omgeving en de scheiding van hun ouders. ,,Het zat kennelijk dieper dan we dachten. We praatten er nooit over, maar blijkbaar was het toch niet zo’n geweldige tijd. Je accepteerde het, omdat je dacht dat het normaal was. Later leer je meer van de wereld kennen en blijkt dat het toch veel met ons gedaan heeft. Dat hebben we een plek gegeven en psychologisch verwerkt in de liedjes. Dat geheel ontstond zo. Pas na een paar songs hadden we het idee dat we ergens mee bezig waren. Het verleden inspireerde gigantisch.”

Sneltreinvaart

De broers maken een enorme ontwikkeling door, in sneltreinvaart. Bij ieder album beginnen de broers opnieuw, met nieuwe uitgangspunten. De liedjes op de albums die volgden klinken volgens Arnout een stuk positiever dan die op de vorige plaat. ,,We wilden niet alles nog een keer oprakelen. Het is steeds een soort doorstart, qua gevoel. Het een is altijd een gevolg van het ander. We zijn altijd op zoek naar dat ene liedjes dat we nog niet maakten. Alles zal altijd anders zijn, omdat jezelf herhalen geen zin heeft. We zijn ook niet bang buiten de gebaande paden of onze comfortzone te treden.” Voor hun derde album op het platenlabel Excelsior There And Back trokken de mannen dit keer door The States. Dat is te horen. Waar hun eerdere, dicht bij huis gehouden liedjes achter een Drentse keukentafel ontstonden, daar verwerken de mannen nu indrukken van New York City, Chicago tot Texas. Niet alles handelt daar specifiek over, want de liedjes over afscheid nemen en hartverscheurende liefdes die toch ophouden te bestaan hadden overal op de wereld geschreven kunnen worden. Dat There and Back toch naar Tucson, Arizona ruikt heeft te maken met de keuze van het instrumentarium (Spaanse gitaren, dobro ’s, mandolines en steelgitaren) en de aanwezigheid van John Convertino en Joey Burns van de band Calexico als ritmetandem in hun studio aldaar. Arnout: ,,Dat de ontwikkelingen momenteel zo snel gaan is te danken aan de intensiteit waarmee we bezig zijn. We beleven het ene hoogtepunt na het andere. Een paar jaar geleden bevonden we ons nog in de kleine culture wereld van huiskamerconcerten en wijkcentra, louter in het noorden. We kwamen niet zo gemakkelijk uit dat cirkeltje, laat staan dat we in popzalen terecht konden. Na één minuut in De Wereld Draait Door werd echter alles anders.”

Tangarine is donderdag 22 december te zien in Gebouw-T. Meer info vind je hier

Tickets bestellen