POPMONUMENT: J. Bernardt

Zaterdag 9 september vindt PopMonument plaats. Bijzondere artiesten op bijzondere (erfgoed)locaties in Bergen op Zoom. Niet te missen is de nieuwe band van J. Bernardt, het alter ego van Jinte Deprez, een van de twee frontmannen van Balthazar.

J. Bernardt: 'Eindelijk dansen zonder gitaar'

Door: Willem Jongeneelen

Jinte Deprez is het derde lid van Balthazar die met een geslaagd soloproject naar buiten treedt. Hij leverde met Running Days afgelopen lente een bijzonder persoonlijk album af. Net als de andere songwriter van het moederschip, Maarten Devoldere (Warhaus), neemt hij het bereiken van de 30-jarige leeftijd als een van de uitgangspunten. Even geoorloofd terugkijken waar al die twijfels als twintiger toe geleid hebben. Bovendien bezingt Jinte hier zowel de mooie aspecten van de liefde als het pijnlijke uit elkaar gaan.

running days

J. Bernardt heeft er dus wat langer over gedaan voor het soloalbum goed genoeg was om ermee naar buiten te treden. ,,Ik ben wat later begonnen dan de andere twee, maar bovendien inderdaad de traagste.” De J. is van Jinte, Bernardt is zijn vierde doopnaam, want geboren en opgegroeid in een Katholiek gezin in West-Vlaanderen. Running Days is een van de liedjes op plaat, maar de titel omschreef ook het beste het proces erheen. ,,Hectisch en verwarrend. Er is nogal wat gebeurd de laatste tijd. Dat zit er allemaal in. Het is een eerlijke plaat geworden.”

Jinte startte eraan met nul ambitie. ,,Ik wilde mezelf opzoeken en me vooral amuseren. Het duurde lang voor ik mijn draai vond. In het begin componeerde ik op dezelfde manier als voorheen, maar dat was niet de bedoeling. Ik heb zeker een half jaar aan materiaal weggesmeten. Mijn DNA moest veranderen. Dat duurde even. Ik wilde groove gerelateerde songs schrijven. Om mezelf uit te dagen ben ik gaan investeren in computer gerelateerde zaken en oude synths. De eerste was een Solina String Machine, later heb ik een Korg Poly Six aangeschaft.”

Korg Poly Six 

Iedereen in zijn omgeving had zo’n vieze bak, zoals Jinte de Korg omschrijft. ,,Ik was een leek op dat gebied. Ik ben eigenlijk op alle instrumenten hetzelfde: niet virtuoos, maar wel met een duidelijk idee wat voor klank ik wil. Een nieuw instrument is zoeken en doen. Zo ontstaan de meeste ideeën. Ik heb op die synth een paar klanken gezocht en daar op verder gewerkt. Alle klanken moesten ook in een Kraftwerk-song passen. Met hun muziek ben ik opgegroeid. Daarnaast ben ik ook altijd een grote r&b en hiphop-liefhebber geweest. Door de trap-producties van tegenwoordig is dat terug in mijn interesseveld gekomen. Veel recente r&b en hiphop bezitten invloeden uit de 90’s. Alles met geprogrammeerde drums heb ik dit keer als invloed gebruikt. Dat is echt heel anders werken dan met akoestische drums. Ik beschouwde het als een speeltuin. Er zit die scheefheid van de funk en van D’Angelo in.”

Jinte schreef de songs op zijn album met andere technieken. ,,Songs waarin akkoorden niet veranderen zorgen voor hypnotiserende effecten. Ik dacht op dat punt ook dat ik alleen zou gaan optreden en loops aan ging spreken. Dat liep anders. Ik ben vorige zomer gaan spelen en daarna is er nog heel veel veranderd. De laatste vijf tracks heb ik met Adriaan van de Velde, voorman van de band Pomrad, afgemaakt. Beats afwerken, productiewerk. Ik wilde eerst alles zelf doen, maar heb dat idee toch maar losgelaten. Waarom niet mensen laten helpen die ergens beter in thuis zijn? Het hele proces van je op onbekend terrein begeven was achteraf heel tof.”

Duidelijk en simpel

Het moest vooral duidelijk en simpel blijven, qua arrangementen en gevoel. ,,Je hoeft niet moeilijk te doen om iets heel moois te krijgen. Ik had vooraf een paar regels opgesteld: een ervan was geen basgitaar en geen violen gebruiken. Bij Balthazar greep ik daar vaak naar. Nu moest dat anders. De blazers heb ik wel behouden, omdat die bij r&b passen. Mijn stijl van arrangeren was nooit overdadig of bombastisch, maar nu moest het allemaal heel strak zitten. Met mijn stem voorop, op mijn grooves. De meest weelderige producties op het album zijn die van de oudste songs. Ontstaan door het live spelen. De nieuwste nummers zijn die die het simpelst zijn gebleven. Qua dynamiek werkt de combi van de twee goed.”

Running Days is een bijna griezelig eerlijke plaat geworden. ,,Dat wilde ik bereiken. Muziek is niet alleen een job, maar ook een geweldige manier om je gevoelens te uiten. Dertig worden is een soort mijlpaal. Voorbij aan de ratrace met Balthazar om op je zevenentwintigste de plaat af te leveren die er toe deed. Ik vind een dubbele gelaagdheid in songs tof. Een uplifting melodie en koortjes, maar wel met een donkere of zwaardere tekst. Vrolijke muziek geloof ik voor geen meter. Trieste muziek met trieste woorden trek ik ook niet vaak. Ik houd van dramatisch gaan en dat counteren met iets wat daarmee in contrast staat. Ik breng ze graag live, in triovorm. Met Adriaan van Pomrad op keys, Klaas De Somer op drums en ik met van alles. Ik zing vooral en hang de performer uit. Eindelijk dansen zonder gitaar!”

J. Bernardt speelt tijdens de Vinyl Markt op 9 september ’s middags (op een nader te bepalen uur) in De Waterput. Tijdens PopMonument speelt hij ’s avonds vanaf 23.15 uur op de Binnenplaats van Stadspaleis Het Markiezenhof.