T-Monium - Rites: ''Flauwe humor en stijl''

Rites staat zaterdag 5 maart tijdens T-Monium in Gebouw-T. White Room Reviews heeft daarom deze groeiende band wat vragen toegestuurd toegestuurd die beantwoord zijn door Louisa (Zangeres) en Rick (Drummer).

Kunnen jullie jezelf introduceren en ons iets over de band vertellen?

Rick: Rites is een melodieuze hardcorepunkband. We komen allemaal uit de regio Zeeland/Middelburg.
Louisa: Rites is een hechte vriendengroep. We maken de muziek die we tof vinden en proberen zoveel mogelijk op te treden. Het is voor ons een manier om met dagelijkse frustraties om te gaan, en daarnaast ontmoeten we door de band ook veel toffe mensen, bands en nieuwe vrienden. Kenmerkend is denk ik toch wel onze flauwe humor en stijl. Omdat we allemaal onze eigen muzieksmaak/voorkeur hebben komt dit duidelijk naar voren in de muziek. Dat is soms lastig, maar op die manier heeft Rites wel een duidelijk eigen geluid. 

Hoe en waarom hebben jullie de band gestart en hoe verliepen de eerste jaren?

Rick: Het idee van Rites is ontstaan bij Nous en mij. Nous speelde al een tijd samen met Ronald en Chris. Hij heeft toen contact gezocht met Louisa, die ook op zoek was naar een band. Dat klikte gelukkig. Na onze eerste oefensessie vertrok ze voor een half jaar naar Engeland. In die periode hebben we veel geschreven waardoor we ook relatief snel het podium op konden. 

Waar komt de naam “Rites” vandaan?

Louisa: Toen we eenmaal ons eerste eigen nummer hadden geschreven werd het ook tijd voor een echte bandnaam. Vervolgens hebben we allemaal namen bedacht die voor ons een betekenis hadden, en Rites is daar als ‘winnaar’ uitgekomen. 

Jullie hebben recentelijk de nieuwe EP Inner Plagues uitgebracht. Kunnen jullie mij iets vertellen over dit album? 

Louisa: Met Inner Plagues uiten we onze standpunten en frustraties. Het is een persoonlijke EP, dat is ook goed terug te horen in de teksten. Verder is de EP naar mijn idee ook wat ‘donkerder’ en steviger dan zijn voorganger. 
Rick: Inner Plagues is opgenomen door Tanja Jansen. Zij heeft onze sound precies kunnen vastleggen zoals wij het voor ons zagen. De EP bestaat uit vier nummers en is uitgebracht door Smithsfoodgroup DIY in Nederland en door Let Them Die Records in Engeland. Het artwork van de EP is gemaakt door Dennis Menheere. De pestdokter staat symbool voor de teksten waarin verwezen wordt naar verschillende frustraties en plagen die onder het ‘masker’ schuil gaan.

Hoe zijn jullie gegroeid sinds de vorige EP?

Rick: Ik denk dat we sinds onze eerste EP meer een eigen stijl gevonden hebben. De nummers zijn meer uitgedacht en we hebben deze keer ook meer de tijd genomen bij het schrijven van de teksten. Over het algemeen zijn de nummers wat duisterder geworden. Vooral qua teksten. Muzikaal gezien merkte ik bij het opnemen dat we een stuk beter op elkaar ingespeeld zijn en dat we als muzikanten daarmee ook gegroeid zijn.
Louisa: Toen we onze eerste EP schreven kende ik Rick, Chris en Ronald nog maar net. Met deze EP vormen we nu echt een hechte groep. Ik hoop dat dat ook terug te horen is in onze muziek.

Op de EP staan een paar samenwerkingen kunnen jullie mij iets vertellen over waarom jullie deze mensen hebben gevraagd? 

Louisa: Vanaf het moment dat ik Kids Insane uit Israël live zag was ik fan. Het leek me dan ook mooi om ooit een samenwerking aan te kunnen gaan met zanger Corey Swift. Toen ik het nummer ‘Hell’ schreef had dit al direct een duistere vibe waar de stem van Corey goed bij zou passen. Hij was gelijk enthousiast en heeft zijn zangpartijen in Tel Aviv opgenomen.
Rick: Tijdens het opnemen dachten we er al vrij snel aan om Jeroen Moerdijk van Run Like Hell te vragen. We treden veel met Run Like Hell op en zijn letterlijk en figuurlijk familie van elkaar (bassist Mike is mijn broer). Zijn toevoeging aan ‘Haddock’s Eyes’ maakt het nummer compleet. Dat Tanja (The Right Notes) een regel op ‘Enemy’ heeft meegezongen was eigenlijk toevallig, maar dit pakte heel goed uit.

Door welke muziek word jullie band beïnvloed?

Rick: Over het algemeen worden we beïnvloed door bands als Strike Anywhere, Mouthpiece, Embrace, Bane, Paint It Black en Dag Nasty. Individueel luisteren we naar diverse genres en bands.. Ikzelf luister bijvoorbeeld naast hardcore en punk ook graag naar jazz. 
Louisa: We zoeken onze invloeden allemaal in de hardcore en punk. Wat bands betreft is onze smaak soms wel weer erg verschillend, maar daar zit voor ons ook de uitdaging in.

Wat is het verhaal achter de lyrics? Wat is jullie boodschap?

Louisa: ‘Inner Plagues’ gaat vooral over omgaan met tegenslagen in je leven. Soms slaat het leven je neer, maar uiteindelijk is het aan jezelf om weer overeind te krabbelen. De EP is als het ware een verhaal waarin iemand uit het diepste dal naar een positieve mindset klimt. ‘If you put your mind to it, you can accomplish anything.”

Voor het nieuwe album werken jullie samen met Smithsfoodgroup DIY, waarom hebben jullie hiervoor gekozen? 

Rick: Maartje van SmitshFoodGroup DIY heeft ons een keer geboekt voor een optreden. We zijn tijdens dat optreden aan de praat geraakt en toen is het idee geboren om onze eerste EP opnieuw uit te brengen op tape.
Louisa: Het was blijkbaar een match made in heaven, want toen we bezig waren met ‘Inner Plagues’ hebben we Maartje opnieuw benaderd. Zij heeft ons toen ook voorgesteld aan Will van LTD-records uit de UK. Onze EP is hierdoor ook in Engeland verkrijgbaar, wat we erg tof vinden!