'Hef het glas op Balthazar tijdens Blood Like Wine'

Zondag 6 maart keert het Vlaamse Balthazar terug in Gebouw-T. Dat is een klein wonder, want het vijftal bezit inmiddels de status om ook met succes grote zomerfestivals af te kunnen sluiten. Gebouw-T is dan ook al maanden uitverkocht.

Door Willem Jongeneelen 

Vorig jaar verscheen de derde worp van de Vlaamse band van de zangers/componisten Jinte Deprez en Maarten Devoldere. Evenals Applause (2010) en Rats (2012) is ook Thin Walls een groeibriljant annex sluipmoordenaar. Het duurde ook nu weer even voor de werkelijke kracht van hun steeds persoonlijker wordende songs, deels in een wat ander muzikaal decor, en voor het eerst met externe producers aan het roer zich openbaarde. Die producers waren Ben Hillier (bekend van Blur, Depeche Mode en Nadine Shah) en Jason Cox (die met Gorillaz en Massive Attack werkte), zowaar geen kleine namen. Dat productioneel los durven laten heeft ongetwijfeld met zelfvertrouwen te maken. Deprez en Devoldere studeerden beiden af op de afdeling productietechniek van het conservatorium in Gent. De heren weten dus waar ze het over hebben.

Balthazar heeft zich de voorbij jaren een bijzonder eigengereid eigen geluid aangemeten en een heel originele manier van componeren, arrangeren en accenten leggen aangemeten. Daar willen ook externe sterproducers natuurlijk niets aan kapot maken, hooguit een frisse impuls aan toevoegen. Een karakteristiek wapen van de band is de aanwezigheid van de qua kleur breed uiteenlopende leadvocalen van Deprez en Devoldere, de melodieuze vioolpartijen, de meerstemmig recht vooruit stevenende koortjes en dat groovy spel van de inmiddels wel deels vernieuwde ritmetandem.

Het is het goed dat Balthazar qua sound blijft experimenteren, ook al hoeft de groep eigenlijk niet langer te zoeken. De vorm is gevonden en die is uniek. De pure winst van Thin Walls zit in de composities. Niet eerder schreef de band zulke prachtige, op het eerste gehoor zonder veel opsmuk vastgelegde popliedjes als Bunker, So Easy, Dirty Love en opener Decency. Dat laatste leunt kwalitatief en qua sfeer opvallend dicht aan bij de laatste rustige tracks van Arctic Monkeys. Hoewel Balthazar ook live volkomen terecht een steeds grotere reputatie geniet, lijken stadionknallers in het repertoire te ontbreken. Maar dat is schijn. Wedden dat ook Gebouw-T massaal het glas heft tijdens de laatste tonen van Blood Like Wine, een van de vlaggenschepen van debuut Applause. ‘Raise your glass to the nighttime and the ways to choose a mood and have it replaced.

Delen van bovenstaand artikel verschenen eerder in OOR.